وبلاگهای رنگارنگ

کتابخانه عمومی شهدای خانوک

آخرین پست های وبلاگ کتابخانه عمومی شهدای خانوک به صورت خودکار از بلاگ کتابخانه عمومی شهدای خانوک دریافت و با درج منبع نمایش داده شده است. در صورتیکه به محتوای منتشر شده معترض بوده و یا محتوای پست های نمایش داده شده نا مناسب و شایسته تذکر میباشد، بر روی لینک درخواست حذف کلیک نمائید تا از دسترس عموم خارج گردد.



شهادت حضرت فاطمه زهرا (س)

درخواست حذف اطلاعات
امشب دل سنگ کوچه ها می گرید
یک شهر خموش و بی صدا می گرید
تشییع جنازه غریب زهراست
تابوت به حال مرتضی می گرید
شهادت حضرت فاطمه(س) تسلیت باد
سوزنده تر از داغ تو، داغی نَبُود
پژمرده تر از تو، گل به باغی نبود
روشنگر دل هایی و اما افسوس
بر گمشده قبر تو، چراغی نبود
شهادت حضرت فاطمه(س) تسلیت باد تصاویر متحرک شهادت حضرت فاطمه س



منبع : http://shohadakhanouk.blogfa.com/post/122




اعیاد شعبانیه مبارک

درخواست حذف اطلاعات
نفس باد صبا مشک فشان خواهد شد عالم پیر دگر باره جوان خواهد شد ارغوان جام عقیقى به سمن خواهد داد چشم نرگس به شقایق نگران خواهد شد این تطاول که کشید از غم هجران بلبل تا سرا گل نعره‏ ن خواهد شد گر ز مسجد به ابات شدم، ده مگیر مجلس وعظ درازست و زمان خواهد شد اى دل ار ع امروز به فردا فکنى مایه نقد بقا را که ضمان خواهد شد؟ ماه شعبان منه از دست قدح کاین خورشید از نظر تا شب عید رمضان خواهد شد گل عزیز است غنیمت شمریدش صحبت که به باغ آمد ازین راه و از آن خواهد شد مُطربا مجلس انس است، غزل خوان سرود چند گوئى که چنین رفت و چنان خواهد شد «حافظ» از بهر تو آمد سوى اقلیم وُجود قدمى نِه به و که روان خواهد شد ø´ø¹ø± ø¯ø±ø¨ø§ø±ù‡ ù ø§ù‡ ø´ø¹ø¨ø§ù†



منبع : http://shohadakhanouk.blogfa.com/post/124




25 اردیبهشت روز بزرگداشت فردوسی بزرگ

درخواست حذف اطلاعات
نام و آوازهٔ فردوسی در همه جای جهان شناخته و ستوده شده و همچنین شاهنامهٔ فردوسی به بسیاری از زبان های زنده جهان برگردانده شده است. در ایران روز ۲۵ اردیبهشت به نامروز بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی نامگذاری شده است. هر سال در این روز آیین های بزرگداشت فردوسی و شاهنامه در ها و نهادهای پژوهشی برگزار می شود. “حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی” (زادهٔ ۳۱۹ خورشیدی، ۳۲۹ هجری قمری – درگذشتهٔ پیش از ۳۹۷ خورشیدی، ۴۱۱ هجری قمری در توس اسان) شاعر معاصر و سخن سرای ایرانی و سرایندهٔ شاهنامه، در سال 329 هجری در “طبران” طوس به دنیا آمد. پدرش از دهقانان طوس بود که ثروت و موقعیت قابل توجهی داشت. وی از همان زمان که به ب علم و دانش می پرداخت، به خواندن داستان هم علاقه مند شد. همین علاقه به داستانهای کهن بود که او را به فکر انداخت تا شاهنامه را به نظم در آورد. چنان که از گفته خود او بر می آید، مدتها در جستجوی این کتاب بوده و پس از یافتن نسخه اصلی داستانهای شاهنامه، نزدیک به سی سال از بهترین ایام زندگی خود را وقف این کار کرده است. فردوسی در سال 370 یا 371، به نظم در آوردن شاهنامه را آغاز کرد و در اوایل این کار، هم خود او ثروت و دارایی قابل توجهی داشت و هم برخی از بزرگان اسان که به تاریخ باستان ایران علاقه داشتند، او را یاری می د. ولی به مرور زمان و پس از گذشت سالها، در حالی که فردوسی بیشتر شاهنامه را سروده بود، دچار فقر و تنگدستی شد.فردوسی در شهر “طوس” از دنیا رفت و همان جا در باغی که متعلق به خودش بود، به خاک سپردند. شاهنامه نه تنها بزرگترین و پرمایه ترین مجموعه شعر به جا مانده از عهد سامانی و غزنوی است، بلکه مهمترین سند عظمت زبان فارسی و بارزترین مظهر شکوه و رونق فرهنگ و تمدن ایران باستان و خزانه لغت و گنجینه ادبـیات فارسی به شمار می رود. فردوسی طبع لطیفی داشت، سخنش از طعنه، هجو، دروغ و چاپلوسی به دور بود و تا جایی که می توانست از به کار بردن کلمه های غیر اخلاقی خودداری می کرد. شاهنامه نگاهبان راستین سنتهای ملی و شناسنامه قوم ایرانی است. شاید بدون وجود این اثر بزرگ، بسیاری از عناصر مثبت فرهنگ آبا و اجدادی ما در طوفان حوادث تاریخی نابود می شد و اثری از آنها به جا نمی ماند. فردوسی شاعری معتقد و مومن به ولایت معصومین علیهم السلام بود و خود را بنده اهل بیت نبی و ستاینده خاک پای وصی می دانست و تاکید می کرد که:
گرت زین بد آید، گناه من است
چنین است و آیین و راه من است
بر این زادم و هم بر این بگذرم
چنان دان که خاک پی حیدرم فردوسی در شاهنامه از دودمان های پادشاهی پیشدادیان و کیانیان و اشکانیان و ساسانیان نام برده است. سروده های دیگری نیز به فردوسی نسبت داده شده است که بیشتر بی پایه دانسته اند. شناخته شده ترین آن ها مثنوی یوسف و زلیخا و گرشاسپ نامه و هجونامه ای در نکوهش سلطان محمود است. سروده های فردوسی نه تنها در ایران، بلکه در بسیاری از کشورهای دیگر مورد پژوهش و بررسی؛ و در های شناخته شدهٔ دنیا مانند کمبریج انگلستان و دیگر های اروپایی و یی مورد مطالعه قرار گرفته است و تازه ترین پژوهش ها دربارهٔ شاهنامه در مرکز مطالعات خاورمیانه و ی کمبریج منتشر شده است. هیچ به اندازهٔ فردوسی باورمند به د و دانش نبوده و تشویق به اندوختن دانش و هنر ننموده است. فردوسی چون خیام در اشعارش به کوتاهی زندگانی افسوس می خورد و بیان حیرانی می کند که انسان برای چه آمده است و کجا می رود و پس از این زندگی چه خواهد شد. فردوسی را بزرگ ترین سرایندهٔ پارسی گو دانسته اند. بطوریکه حتی سعدی ، به نیکی و بزرگی از فردوسی یاد می کند و بارها از نام قهرمانان کتاب شاهنامه در آثار خود نام برده است و حتی بیتی از شاهنامه را در کتاب بوستان واژه به واژه آورده که در اصطلاح ادبی به این کار “تضمین” می گویند:
چه خوش گفت فردوسی پاکزاد
که رحمت برآن تربت پاک باد میازار موری که دانه کش است
که جان دارد و جان شیرین خوش است



منبع : http://shohadakhanouk.blogfa.com/post/125




هفته ت گرامی باد.

درخواست حذف اطلاعات
هشتم شهریور ماه،روز مبارزه با تروریسم روز مبارزه با تروریسم سالروز شهادت شهیدان رجایی و باهنر، دو همسنگر علم، جهاد و خدمت

«شهیدان عزیزمان مرحوم آقای رجایی و مرحوم آقای باهنر، حقیقتاً دو نمونه برجسته از یاران انقلاب و بودند. وقتی که اسم شهید رجایی و شهید باهنر می آید، مردم در ذهنشان نیست که فقط از دو شهید تجلیل می کنیم، می فهمند که یک جریان فکری و عملی و انقل است که مورد تجلیل قرار می گیرد( ی)». شخصیت های تاریخ ساز، چه در زمان حیات و چه پس از مرگ، همواره زنده اند و بی تردید الگو و سرمشق برای دیگران به شمار می روند. دو تن از چهره های مؤثر و همیشه زنده انقلاب ی، شهیدان محمدعلی رجایی و محمد جواد باهنرند که در لحظه های بحرانی مملکت و در مسیر تلاش برای اجرای عد ، با جنایت شقی ترین شقی ها و خون خوارترین منافقین تاریخ، شهید شدند. به فاصله دو ماه پس از فاجعه هفتم تیر، دومین توطئه خونین ایادی استکبار این گونه رقم خورد که در ساعت سه بعد از ظهر هشتم شهریور و در هنگام جلسه رییس جمهور و نخست ، دفتر نخست ی را در خیابان پاستور منفجر د. امت به مناسبت شهادت این عزیزان، پیامی صادر فرمودند که در بخشی از آن چنین آمده است: «در عین حالی که مصایب اینها مشکل است برای ما، لیکن کشور ما و ملت ما با تمام قدرت ایستاده اند تا همچون یی تقدیم کنند». شهید بزرگوار باهنر در کنار تحصیل علوم و همت و تلاش خستگی ناپذیر در پیشرفت تحصیلی، در زمینه ب کمالات اخلاقی و اتّصاف به اخلاق حسنه ی، مجاهدات و مراقبت هایی را مبذول می داشت. در این زمینه گفتار ی بسیار گویاست: ایشان خصوصیات اخلاقی داشت که نظیر آن را ما خیلی کم داریم، مرحوم شهید مطهری و بیش از ایشان شهید بهشتی بسیار شیفته خصوصیات اخلاقی باهنر بودند، مهم ترین ِخصوصیات ایشان این بود که کار زیاد و مفید و جمع و جور را بدون هیچ گونه تظاهر و هیجان ظاهری انجام می داد، مردی عمیق، صبور و بردبار، کم حرف، متین، پرکار، جدّی، صمیمی، صدیق و باصفا بود. ایشان در نوشتن خوش ذوق، ادیب و دارای نوشته ای آهنگین و زیبا بود و به هر حال یک انسان کم نظیر و برجسته بود». شهید رجایی در خصوصیاتی نظیر صبر، متانت، عشق خدمت، سخت کوشی و خستگی ناپذیری، ایمان واقعی و اخلاص، عد طلبی و مبارزه با فساد،جدیت، پاک دامنی، صداقت و صراحت،صدق و صفا، توجه به محرومان و... زبان زد خاص و عام بود. با شاگردانش خیلی صمیمی بود. اگر از آنان لغزشی می دید، معمولاً نه با آنان تندی می نمود و نه آنان را از کلاس بیرون می کرد، بلکه غیرمستقیم بی آنکه به شخصیت ی لطمه وارد آید شخص خاطی را آگاه و ادب می کرد. به طور معمول آغاز تدریس شهید رجایی در کلاس همراه با شاد بود. او با ذکر یک حدیث درس را شروع می کرد، وی اول زمینه لازم را برای تمرکز فکری دانش آموزان فراهم می ساخت، سپس مفهوم هر درس را با مثال های عینی و ملموسِ اجتماعی در ذهن شاگردان جا می انداخت. اصولاً شهید رجایی را باید یکی از شکنجه دیده های نادر تاریخ نامید! مردی که بیش از هجده ماه در سلول های تاریک، مورد سخت ترین شکنجه ها قرار گرفت، او را ساعت ها به صورت وارونه بر نرده ها می بستند و شلّاق می زدند. آرزوی گفتن آهی و یا اقرار مطلبی از سوی آن شهید بر دل دژخیمان باقی ماند. یکی از علما می فرمود: شهید رجایی با سادگی، تواضع و روحیه مردمی خویش در دوران کوتاه نخست ی و ریاست جمهوری، چنان افتخاری آفریده که پس از گذشت چهارده قرن از صدر ، دوران (ص) و حکومت حضرت علی(ع) اگر بخواهیم الگویی برای حکومت ی در جهان معاصر ارائه بدهیم تنها سند، ت کریمه شهید رجایی است(2). روز هشتم شهریور که درتقویم کشورمان روز مبارزه با تروریسم نام دارد، مصادف است با عملیات کم سابقه تروریستی نسبت به مقامات ارشد کشورمان در سال 1360 که به شهادت رییس جمهور و نخست کشورمان و تنی چند از همراهان آنهاانجامید. این اقدام تروریستی که به دست عوامل ضد انقلاب وابسته به گروه های جاسوسی و اطلاعاتی غرب و با هدف مقابله با اراده انقل ملت ایران و فروپاشی نظام نوپای ایران انجام شد ، در میان سایر عملیات های تروریستی به دلیل شهادت نفرات اول و دوم دستگاه اجرایی یک کشور کاملا بی سابقه به شمار می آید. تروریسم، از اساسی ترین معضلات جامعه جهانی و خطرناک ترین تهدیدها بر ضد حقوق ملت ها و ثبات بین المللی است. در طول تاریخ، به ویژه یک صد سال اخیر، تروریسم، ریشه مهم ترین تهدیدها بر ضد صلح و امنیت جهانی بوده است. وضعیت دردآور و فاجعه آمیز بیشتر ملت ها و کشورهایی که در آتش جنگ و خون ریزی می سوزند و از آوارگی و فقر رنج می برند، معلول اغراض سلطه گرانه و تروریستی است. عمر ترور و تروریسم به قدمت بشریت است. تروریسم به همه اعصار، همه قاره ها و همه آیین ها تعلق دارد و نمی توان پدیده آشکار اضطراب و حس ناامنی در برابر دشمن نامرئی را که بر همه جا چنگ انداخته نادیده گرفت؛ گرچه می توان پیشینه تروریسم را به دوران جنگ سرد و رقابت میان دو ابرقدرت شرق و غرب برای ضربه زدن به دیگری نسبت داد. واقعیت این است که ، خود، بزرگ ترین قربانی تروریسم است. پیشوایان معصوم علیهم السلام همگی به دست حکومت های ستمگر ترور شدند و شربت شهادت نوشیدند. نمونه روشن آن، مولای متقیان حضرت علی علیه السلام است که به دست ناپاک ترین دشمنان انسانیت ترور شد. اگرچه مبارزه بر ضد طاغوت های زمان، ستمگری و استعمار را محترم می شمارد و دفاع از مظلومان در برابر ظالمان و قدرت های سلطه گر را جهاد می داند، در مقابل، کشتن یک فرد بی گناه را به منزله کشتن تمام انسان ها دانسته است. امریکایی ها به مدت دو دهه سازمان تروریستی مجاهدین خلق (منافقین) را زیر چتر حمایت مالی، و تبلیغی خود قرار دادند و از جنایت های تروریستی آنان بر ضد مردم ایران حمایت د. پدیده تروریسم، موضوعی است که برای ما ایرانیان که از قربانیان آن هستیم، آشناست. سازمان تروریستی منافقین که از حمایت های مالی وتبلیغی برخی از ت های مخالف نظام نو پای ایران بهره می برد با شیوه قهرآمیز و ترورهای فراوان، درصدد حذف فیزیکی عناصر کار آمد و طراحان نظام بر آمد تا با ایجاد خلأهای جدی در ارکان حساس کشور، ضربه‏ای اساسی به جمهوی ی ایران وارد آورد ی محراب، ی هفتم تیر و هشتم شهریور، شهیدانی چون لاجوردی، قرنی و صیاد ، از جمله قربانیان تروریسم بودند که به دست منافقان به شهادت رسیدند. در این راستا، هشتم شهریور، سالروز شهادت مظلومانه شهیدان باهنر و رجایی، «روز مبارزه با تروریسم» نام گذاری شده است.استکبار جهانی در برابر این فعالیت های تروریستی، نه تنها هیچ واکنشی از خود نشان نداد، بلکه از آن حمایت می کرد. پایه‏های ناب در رحمت، مهربانی، پرهیز از سنگدلی، بخشایش و گذشت است و این دین الهی، هرگز قتل پنهانی و بدون محاکمه و حکم قضایی را تأیید نمی‏کند. در واقع با کشتن انسان‏ها به غیر از حق، سرناسازگاری دارد و با آن مخالف است. همواره در جست و جوی امنیت و سعادت بشر بوده است. از این رو، یکی از وظایف مهم یک حکومت ی را برقراری امنیت و حفظ جان و مال مسلمانان و غیر مسلمانانی می داند که در پناه حکومت ی بر اساس قرارداد ذمه یا امان زندگی می کنند. ملت ایران، همیشه در راستای ایجاد صلح، دوستی و امنیت در جهان تلاش کرده و معتقد است ، صلح و امنیت حق هر انسانی است و باید ریشه تروریسم را خشکاند. ایران که هیچ گاه از ضربه های جبران ناپذیر تروریسم در امان نبوده، از سال های نخست طلوع خورشید انقلاب تا کنون،همیشه با ترور و تروریست مخالف بوده و به مبارزه با آن پرداخته است. ت ایران در 28 آبان 1382 لایحه مبارزه با تروریسم را تصویب کرد. بر اساس این لایحه، تهدید به ارتکاب یا جرایم و اقدامات خشونت آمیز از راه به وحشت افکندن مردم، برای تأثیرگذاری بر خط مشی، تصمیمات و اقدامات ایران، سایر کشورها و سازمان های بین ال ی، جرم تروریستی محسوب می شود. در این لایحه، هم چنین مقرر شده که برای پی گیری اجرای این قانون و هماهنگی های لازم میان دستگاه های ذی ربط، کمیته ملی ضد تروریسم با شرکت دستگاه های مربوط تشکیل شود. 8 شهریور ماه،روز مبارزه با تروریسم روز مبارزه با تروریسم سالروز شهادت شهیدان رجایی و باهنر، دو همسنگر علم، جهاد و خدمت

«شهیدان عزیزمان مرحوم آقای رجایی و مرحوم آقای باهنر، حقیقتاً دو نمونه برجسته از یاران انقلاب و بودند. وقتی که اسم شهید رجایی و شهید باهنر می آید، مردم در ذهنشان نیست که فقط از دو شهید تجلیل می کنیم، می فهمند که یک جریان فکری و عملی و انقل است که مورد تجلیل قرار می گیرد( ی)». شخصیت های تاریخ ساز، چه در زمان حیات و چه پس از مرگ، همواره زنده اند و بی تردید الگو و سرمشق برای دیگران به شمار می روند. دو تن از چهره های مؤثر و همیشه زنده انقلاب ی، شهیدان محمدعلی رجایی و محمد جواد باهنرند که در لحظه های بحرانی مملکت و در مسیر تلاش برای اجرای عد ، با جنایت شقی ترین شقی ها و خون خوارترین منافقین تاریخ، شهید شدند. به فاصله دو ماه پس از فاجعه هفتم تیر، دومین توطئه خونین ایادی استکبار این گونه رقم خورد که در ساعت سه بعد از ظهر هشتم شهریور و در هنگام جلسه رییس جمهور و نخست ، دفتر نخست ی را در خیابان پاستور منفجر د. امت به مناسبت شهادت این عزیزان، پیامی صادر فرمودند که در بخشی از آن چنین آمده است: «در عین حالی که مصایب اینها مشکل است برای ما، لیکن کشور ما و ملت ما با تمام قدرت ایستاده اند تا همچون یی تقدیم کنند». شهید بزرگوار باهنر در کنار تحصیل علوم و همت و تلاش خستگی ناپذیر در پیشرفت تحصیلی، در زمینه ب کمالات اخلاقی و اتّصاف به اخلاق حسنه ی، مجاهدات و مراقبت هایی را مبذول می داشت. در این زمینه گفتار ی بسیار گویاست: ایشان خصوصیات اخلاقی داشت که نظیر آن را ما خیلی کم داریم، مرحوم شهید مطهری و بیش از ایشان شهید بهشتی بسیار شیفته خصوصیات اخلاقی باهنر بودند، مهم ترین ِخصوصیات ایشان این بود که کار زیاد و مفید و جمع و جور را بدون هیچ گونه تظاهر و هیجان ظاهری انجام می داد، مردی عمیق، صبور و بردبار، کم حرف، متین، پرکار، جدّی، صمیمی، صدیق و باصفا بود. ایشان در نوشتن خوش ذوق، ادیب و دارای نوشته ای آهنگین و زیبا بود و به هر حال یک انسان کم نظیر و برجسته بود». شهید رجایی در خصوصیاتی نظیر صبر، متانت، عشق خدمت، سخت کوشی و خستگی ناپذیری، ایمان واقعی و اخلاص، عد طلبی و مبارزه با فساد،جدیت، پاک دامنی، صداقت و صراحت،صدق و صفا، توجه به محرومان و... زبان زد خاص و عام بود. با شاگردانش خیلی صمیمی بود. اگر از آنان لغزشی می دید، معمولاً نه با آنان تندی می نمود و نه آنان را از کلاس بیرون می کرد، بلکه غیرمستقیم بی آنکه به شخصیت ی لطمه وارد آید شخص خاطی را آگاه و ادب می کرد. به طور معمول آغاز تدریس شهید رجایی در کلاس همراه با شاد بود. او با ذکر یک حدیث درس را شروع می کرد، وی اول زمینه لازم را برای تمرکز فکری دانش آموزان فراهم می ساخت، سپس مفهوم هر درس را با مثال های عینی و ملموسِ اجتماعی در ذهن شاگردان جا می انداخت. اصولاً شهید رجایی را باید یکی از شکنجه دیده های نادر تاریخ نامید! مردی که بیش از هجده ماه در سلول های تاریک، مورد سخت ترین شکنجه ها قرار گرفت، او را ساعت ها به صورت وارونه بر نرده ها می بستند و شلّاق می زدند. آرزوی گفتن آهی و یا اقرار مطلبی از سوی آن شهید بر دل دژخیمان باقی ماند. یکی از علما می فرمود: شهید رجایی با سادگی، تواضع و روحیه مردمی خویش در دوران کوتاه نخست ی و ریاست جمهوری، چنان افتخاری آفریده که پس از گذشت چهارده قرن از صدر ، دوران (ص) و حکومت حضرت علی(ع) اگر بخواهیم الگویی برای حکومت ی در جهان معاصر ارائه بدهیم تنها سند، ت کریمه شهید رجایی است(2). روز هشتم شهریور که درتقویم کشورمان روز مبارزه با تروریسم نام دارد، مصادف است با عملیات کم سابقه تروریستی نسبت به مقامات ارشد کشورمان در سال 1360 که به شهادت رییس جمهور و نخست کشورمان و تنی چند از همراهان آنهاانجامید. این اقدام تروریستی که به دست عوامل ضد انقلاب وابسته به گروه های جاسوسی و اطلاعاتی غرب و با هدف مقابله با اراده انقل ملت ایران و فروپاشی نظام نوپای ایران انجام شد ، در میان سایر عملیات های تروریستی به دلیل شهادت نفرات اول و دوم دستگاه اجرایی یک کشور کاملا بی سابقه به شمار می آید. تروریسم، از اساسی ترین معضلات جامعه جهانی و خطرناک ترین تهدیدها بر ضد حقوق ملت ها و ثبات بین المللی است. در طول تاریخ، به ویژه یک صد سال اخیر، تروریسم، ریشه مهم ترین تهدیدها بر ضد صلح و امنیت جهانی بوده است. وضعیت دردآور و فاجعه آمیز بیشتر ملت ها و کشورهایی که در آتش جنگ و خون ریزی می سوزند و از آوارگی و فقر رنج می برند، معلول اغراض سلطه گرانه و تروریستی است. عمر ترور و تروریسم به قدمت بشریت است. تروریسم به همه اعصار، همه قاره ها و همه آیین ها تعلق دارد و نمی توان پدیده آشکار اضطراب و حس ناامنی در برابر دشمن نامرئی را که بر همه جا چنگ انداخته نادیده گرفت؛ گرچه می توان پیشینه تروریسم را به دوران جنگ سرد و رقابت میان دو ابرقدرت شرق و غرب برای ضربه زدن به دیگری نسبت داد. واقعیت این است که ، خود، بزرگ ترین قربانی تروریسم است. پیشوایان معصوم علیهم السلام همگی به دست حکومت های ستمگر ترور شدند و شربت شهادت نوشیدند. نمونه روشن آن، مولای متقیان حضرت علی علیه السلام است که به دست ناپاک ترین دشمنان انسانیت ترور شد. اگرچه مبارزه بر ضد طاغوت های زمان، ستمگری و استعمار را محترم می شمارد و دفاع از مظلومان در برابر ظالمان و قدرت های سلطه گر را جهاد می داند، در مقابل، کشتن یک فرد بی گناه را به منزله کشتن تمام انسان ها دانسته است. امریکایی ها به مدت دو دهه سازمان تروریستی مجاهدین خلق (منافقین) را زیر چتر حمایت مالی، و تبلیغی خود قرار دادند و از جنایت های تروریستی آنان بر ضد مردم ایران حمایت د. پدیده تروریسم، موضوعی است که برای ما ایرانیان که از قربانیان آن هستیم، آشناست. سازمان تروریستی منافقین که از حمایت های مالی وتبلیغی برخی از ت های مخالف نظام نو پای ایران بهره می برد با شیوه قهرآمیز و ترورهای فراوان، درصدد حذف فیزیکی عناصر کار آمد و طراحان نظام بر آمد تا با ایجاد خلأهای جدی در ارکان حساس کشور، ضربه‏ای اساسی به جمهوی ی ایران وارد آورد ی محراب، ی هفتم تیر و هشتم شهریور، شهیدانی چون لاجوردی، قرنی و صیاد ، از جمله قربانیان تروریسم بودند که به دست منافقان به شهادت رسیدند. در این راستا، هشتم شهریور، سالروز شهادت مظلومانه شهیدان باهنر و رجایی، «روز مبارزه با تروریسم» نام گذاری شده است.استکبار جهانی در برابر این فعالیت های تروریستی، نه تنها هیچ واکنشی از خود نشان نداد، بلکه از آن حمایت می کرد. پایه‏های ناب در رحمت، مهربانی، پرهیز از سنگدلی، بخشایش و گذشت است و این دین الهی، هرگز قتل پنهانی و بدون محاکمه و حکم قضایی را تأیید نمی‏کند. در واقع با کشتن انسان‏ها به غیر از حق، سرناسازگاری دارد و با آن مخالف است. همواره در جست و جوی امنیت و سعادت بشر بوده است. از این رو، یکی از وظایف مهم یک حکومت ی را برقراری امنیت و حفظ جان و مال مسلمانان و غیر مسلمانانی می داند که در پناه حکومت ی بر اساس قرارداد ذمه یا امان زندگی می کنند. ملت ایران، همیشه در راستای ایجاد صلح، دوستی و امنیت در جهان تلاش کرده و معتقد است ، صلح و امنیت حق هر انسانی است و باید ریشه تروریسم را خشکاند. ایران که هیچ گاه از ضربه های جبران ناپذیر تروریسم در امان نبوده، از سال های نخست طلوع خورشید انقلاب تا کنون،همیشه با ترور و تروریست مخالف بوده و به مبارزه با آن پرداخته است. ت ایران در 28 آبان 1382 لایحه مبارزه با تروریسم را تصویب کرد. بر اساس این لایحه، تهدید به ارتکاب یا جرایم و اقدامات خشونت آمیز از راه به وحشت افکندن مردم، برای تأثیرگذاری بر خط مشی، تصمیمات و اقدامات ایران، سایر کشورها و سازمان های بین ال ی، جرم تروریستی محسوب می شود. در این لایحه، هم چنین مقرر شده که برای پی گیری اجرای این قانون و هماهنگی های لازم میان دستگاه های ذی ربط، کمیته ملی ضد تروریسم با شرکت دستگاه های مربوط تشکیل شود.



منبع : http://shohadakhanouk.blogfa.com/post/111




چرا محرم؟!

درخواست حذف اطلاعات
پیش از عرب، جنگ در این ماه را حرام می دانست و ترک مخاصمه می کرد؛ لذا از آن زمان این ماه بدین اسم نامگذاری شد.[1] و روز اول محرم را اول سال قمری قرار دادند.[2] در توضیح این که چرا ماه های دیگر که جنگ در آنها حرام است، محرم نامیده نمی شود می توان گفت: چون ترک جنگ از این ماه شروع می شد به آن محرم گفتند.

این ماه در مکتب تشیع یادآور نهضت حضرت سیدال و حماسه جاودان کربلاست.

این ماه، یادآور دلاورمردی های یاران با وفای اباعبدالله الحسین(علیه السلام)، فداکاری های زینب کبری(سلام الله علیها)، حضرت سجاد(علیه السلام)، و همه اسرای کاروان حسین(علیه السلام)، است. این ماه، یادآور خطبه ها و شعارهای آگاهی بخش سالار شهیدان، نطق آتشین حضرت زینب(سلام الله علیها) و خطابه غرّای زین العابدین(علیه السلام)، است.

این ماه، یادآور استقامت حبیب بن مظاهر و شهادت عون و جعفر است.

آری این ماه، ماه پیروزی حق بر باطل است.
محرم از منظر ائمه(علیهم السلام)
شیعیان از رضا(علیه السلام)، چنین نقل شده است:

«وقتی محرم فرا می رسید، پدرم خندان دیده نمی شد، حزن و اندوه تا پایان دهه اول بر او غالب بود و روز عاشورا، روز حزن و مصیبت و گریه ایشان بود. »[3]

همچنین حضرت رضا(علیه السلام) درباره عاشورا می فرماید:

« ی که عاشورا روز مصیبت و اندوه و گریه اش باشد، خداوند قیامت را روز شادمانی و سرور او قرار خواهد داد. »[4]
اعمال شب اول ماه محرم
1- : این شب چند دارد که یکی از آنها به شرح ذیل است:

دو رکعت، که در هر رکعت بعد از حمد یازده مرتبه سوره توحید خوانده شود.

در فضیلت این چنین آمده است:
«خواندن این و روزه داشتن روزش موجب امنیت است و ی که این عمل را انجام دهد، گویا تمام سال بر کار نیک مداومت داشته است. »[5]

2- احیای این شب.[6]

3- نیایش و دعا.[7]
روز اول محرم
اول محرم هر سال اولین روز سال قمری است. از محمدباقر(علیه السلام) روایت شده است: «آن که این روز را روزه بدارد، خداوند دعایش را اجابت می کند، همانگونه که دعای زکریا(علیه السلام) را اجابت کرد. »[8]

دو رکعت خوانده شود و پس از آن سه بار دعای زیر قرائت گردد:

«اللّهم انت الاله القدیم و هذه سنةٌ جدیدةٌ فاسئلک فیها العصمة من ال و القوَّة علی هذه النّفس الامّارة بالسُّوء»[9]؛ بارالها! تو خدای قدیم و جاودانی و این سال، سال نو است، از تو می خواهم که مرا در این سال از حفظ کنی و بر نفس اماره (راهنمایی کننده) به بدی پیروز سازی.
روز دوم محرم
در چنین روزی کاروان حسین(علیه السلام) در سال 61 ه . ق وارد سرزمین کربلا شد و با ممانعت لشکر حرّ مجبور به توقّف در آنجا گردید.[10]
روز سوم محرم
از اکرم(صلی الله علیه و آله) نقل شده است:

«هر در این روز روزه بگیرد، خداوند دعایش را اجابت کند. »[11]

در آن روز عمر بن سعد وارد کربلا شد.
روز چهارم محرم
بی نتیجه بودن مذاکره حضرت سیدال ء(علیه السلام)، با عمر بن سعد برای وادار لشکر وی به ترک جنگ و دعوت او و لشکرش جهت ملحق شدن به .
روز هفتم محرم
روزه گرفتن مستحب است.
روز نهم محرم
تاسوعای حسینی، روز محاصره حسین(علیه السلام) و اصحابش در سرزمین کربلا توسط شمر.[12]
اعمال شب عاشورا
1- چند برای این شب در روایات آمده است که یکی از آنها چنین است:

چهار رکعت که در هر رکعت بعد از سوره حمد، 50 بار سوره توحید خوانده می شود. پس از پایان ، 70 بار «سبحان الله والحمدالله و لا اله الاّ الله و الله اکبر ولا حول ولا قوة الاّ بالله العلی العظیم» خوانده شود.[13]

2- احیای این شب کنار قبر حسین(علیه السلام).[14]

3 دعا و نیایش.[15]
روز عاشورا
1- عزاداری بر حسین(علیه السلام) و ی کربلا، در این مورد از رضا(علیه السلام) نقل شده است:

هر کار و کوشش را در این روز، رها کند، خداوند خواسته هایش را برآورد و هر این روز را با حزن و اندوه سپری کند، خداوند قیامت را روز خوشحالی او قرار دهد.[16]

2- زیارت حسین(علیه السلام).[17]

3- روزه گرفتن در این روز کراهت دارد؛ ولی بهتر است بدون قصد روزه، تا بعد از عصر از خوردن و آشامیدن خودداری شود.[18]

4- آب دادن به زائران حسین(علیه السلام). [19]

5- خواندن سوره توحید هزار مرتبه.[20]

6- خواندن زیارت عاشورا.[21]

7- گفتن هزار بار ذکر «اللّهم العن قتلة الحسین(علیه السلام). »[22]
روز دوازدهم محرم
ورود کاروان اسیران کربلا به کوفه و شهادت حضرت سجاد(علیه السلام) در سال 94 ه . ق.
روز بیست و یکم محرم



منبع : http://shohadakhanouk.blogfa.com/post/117